Zespół Lekarzy Specjalistów MEDICA
ul. 3 Maja 3, 08-110 Siedlce
tel. 25 644 74 00
Zespół Chirurgii Jednego Dnia MEDICA
ul. Brzeska 131, 08-110 Siedlce
tel. 25 644 74 00
Zadzwoń i zapisz się na wizytę
tel. 25 644 74 00

  Poradnia Pediatryczna

 lek. med. Wereszczyńska Bożena
 lek.med. Pałdyna Bartosz
 lek.med. Nowocień Izabela
 lek. med. Kordys Justyna

Pediatria to dziedzina wiedzy medycznej zajmująca się oceną zdrowia i rozwoju dzieci, jak i profilaktyką i leczeniem chorób dziecięcych.

Pediatrzy zajmują się kompleksową opieką medyczną najmłodszych pacjentów. Pragnąc zapobiegać problemom zdrowotnym i rozwojowi różnych chorób, opiekę pediatryczną dedykujemy nie tylko dzieciom chorym, ale i zdrowym. Pamiętając, że właściwa profilaktyka i szybka diagnoza to najlepszy sposób na uniknięcie wielu chorób, zapewnienie właściwego rozwoju dziecka i utrzymanie dobrej kondycji zdrowotnej.

Lekarze mają do dyspozycji nowoczesną bazę diagnostyczną oraz możliwość konsultacji ze specalistami z różnych dziedzin medycznych, co znacznie skaraca czas postawienia odpowiedniej diagnozy i wdrożenia leczenia.

Nasi najmłodsi pacjenci otaczani są ciepłem i serdecznością, a wieloletnie doświadczenie zawodowe pracujacych 
pediatrów pozwala na właściwą ocenę stanu zdrowia i skuteczną pomoc.

Zapewniamy kompleksową diagnostykę : USG przezciemiączkowe USG stawów biodrowych, USG jamy brzucha- RTG , pełny zakres badań laboratoryjnych,

Wykonujemy szybkie testy diagnostyczne: testy StrepA pozwalające rozpoznać czy przyczyną infekcji gardła są paciorkowce typu A.

W chorobach wieku dziecięcego dominują oczywiście infekcje górnych dróg oddechowych, z czego najwiekszy procent stanowią infekcje wirusowe. Bardzo istotne jest to, że w infekcjach wirusowych leczenie antybiotykami jest całkowicie bezsensowne. Choć czasem zdarza się niestety, że już przy pierwszej wizycie rozpoczyna się leczenie infekcji wirusowych antybiotykiem.

Następny, bardzo istotny problem to alergie,  jest ich dużo, z roku na rok coraz więcej. Mają na to wpływ warunki w jakich żyjemy. A żyjemy w środowisku skażonym i mamy do czynienia z różnymi substancjami, które korzystnie na nasze życie nie wpływają.Stąd zmniejszona odporność na niektóre choroby, alergie. Wirusowa infekcja nie doleczona, kaszel, katar, nie uzasadniają podawania leków przeciwalergicznych.

          szczepienie                SZCZEPIENIA

Szczepienia dzieci to najlepsza metoda ochrony przed groźnymi chorobami zakaźnymi, które w razie powikłań mogą zakończyć się nawet śmiercią. Ponieważ układ odpornościowy intensywnie rozwija się w pierwszych miesiącach życia, już wtedy można i należy rozpocząć cykl obowiązkowych szczepień ochronnych dla dzieci. Dzięki nim dziecko będzie miało większe szanse na prawidłowy i zdrowy rozwój.

Szczepienia dzieci wykonywane są zazwyczaj w postaci zastrzyku. W zależności od rodzaju szczepienia preparat wstrzykuje się w przednioboczną część uda lub ramię, domięśniowo albo podskórnie. Aby ograniczyć ból i stres dziecka, warto zdecydować się na szczepienia wykonywane preparatami skojarzonymi, dzięki którym podczas jednej iniekcji możliwe jest uodpornienie dziecka przeciwko kilku chorobom.

SZCZEPIONKI SKOJARZONE

Szczepionki skojarzone to wieloskładnikowe preparaty nowej generacji. Ponieważ w ich składzie zawarte są drobnoustroje pozbawione możliwości wywołania choroby lub antygeny pochodzące z różnych wirusów i/lub bakterii, podczas jednego szczepienia wykonanego przy ich użyciu możliwe jest uodpornienie dziecka przeciwko kilku chorobom zakaźnym (np. przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, hemofilusowi, poliomielitis).

Dzięki szczepionkom skojarzonym realizując Program Szczepień Ochronnych, można zredukować liczbę wkłuć. Mniejsza liczba zastrzyków to mniejszy ból i stres odczuwany przez najmłodszych pacjentów. Co ważne, szczepionki skojarzone nie przeciążają układu odpornościowego dziecka.

SZCZEPIONKI OBOWIĄZKOWE

Wykaz szczepień obowiązkowych obejmuje szczepienia dzieci zdrowych przeciw: błonicy, tężcowi, krztuścowi, HiB, polio, WZW B, odrze, śwince i różyczce. Zabezpieczają one przed groźnymi chorobami zakaźnymi zgodnie z obowiązującym u nas Programem Szczepień Ochronnych. Dzięki nim odsetek zachorowań u dzieci znacznie spada, zmniejsza się także prawdopodobieństwo wybuchu epidemii - szczepienie chroni bowiem nie tylko dziecko, lecz także osoby z jego otoczenia. Program Szczepień Ochronnych jest obowiązkowy dla wszystkich małych pacjentów.

SZCZEPIONKI ZALECANE

Szczepienia zalecane przez Ministerstwo Zdrowia i środowisko lekarskie chronią dzieci przed groźnymi chorobami zakaźnymi, m.in. ospą wietrzną, chorobą pneumokokową i meningokokową oraz biegunkami rotawirusowymi. Choroby te są wyjątkowo niebezpieczne w przypadku niemowląt i małych dzieci, często wymagają hospitalizacji, mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie dla życia dziecka, a także zdrowia osób, które przebywają w jego otoczeniu. Szczepienia te są zalecane wszystkim dzieciom.

ODCZYNY POSZCZEPIENNE

Odczyny poszczepienne mogą być miejscowe lub ogólne. Częstość występowania i charakter objawów odczynów poszczepiennych zależy od rodzaju szczepionki (zabita -żywa, droga podania, wielkość i kolejność dawki itd.) lub zwalczanego rodzaju drobnoustroju Nasilenie objawów i przebieg odczynu zależy głównie od wrażliwości osoby szczepionej a czas ich pojawienia waha się od 2 do 48 godzin od podania szczepionki.

Odczyny miejscowe występujące w miejscu wstrzyknięcia objawiają się najczęściej słabo wyrażonym:

- zaczerwienieniem,
- obrzękiem,
- bolesnością,
- naciekiem,

Czasem towarzyszą im nieswoiste odczyny ogólne:

- podwyższona temperatura ciała,
- złe samopoczucie,
- bóle mięśni i głowy,
- uogólnionymi wysypkami uczuleniowymi najczęściej o typie pokrzywki ze świądem i obrzękami powiek.

Mogą wystąpić również odczyny swoiste, typowe dla danej szczepionki, będące najczęściej łagodnym przechorowaniem choroby, przeciwko której dziecko zostało zaszczepione.

Miejscowe i ogólne odczyny poszczepienne nie są przeciwwskazaniem do dalszego prowadzenia szczepień i zwykle ustępują samoistnie do 2-3dni, bez powikłań.

GORĄCZKA U DZIECI

pediatriaPrawidłowa temperatura ciała u dzieci wynosi 36,7 – 37 stopni C. W ciągu dnia występują niewielkie jej wahania, najniższa jest w godzinach porannych, a najwyższa w godzinach popołudniowych. U noworodków, niemowląt i małych dzieci temperaturę ciała mierzy się najczęściej w odbytnicy, dobrze natłuszczonym termometrem, na głębokości 1-2 cm.Od uzyskanego wyniku odejmujemy około 0,5 stopnia, gdyż o tyle temperatura w odbytnicy jest wyższa od temperatury skóry. Starszym dzieciom temperaturę ciała mierzymy pod pachą, pamiętając, że u dzieci ruchliwych po 15 – 20 min. odpoczynku. Obecnie uważa się , że najlepszy pomiar uzyskuje się w uchu.

Niewielka gorączka sama w sobie nie jest groźna dla chorego, ale wysoka zwiększa wydatek energetyczny dziecka, sprzyja odwodnieniu, a u niemowląt i małych dzieci (6 mc-5 lat) może wywołać drgawki gorączkowe z powodu niedojrzałości układu nerwowego.

Najczęstszą przyczyną ostrej gorączki u dzieci jest infekcja wirusowa, rzadziej bakteryjna. Wtedy zazwyczaj towarzyszą gorączce objawy ze strony dróg oddechowych, na przykład kaszel, katar, ból gardła.

Inne przyczyny to choroby ośrodkowego układu nerwowego, zakażenia układu moczowego,zakażenia jelit, choroby nowotworowe, choroby autoimmunologiczne, a także gorączka,często wysoka może być następstwem urazu czaszki i porażenia słonecznego. U niemowląt i małych dzieci krótkotrwała gorączka może być związana z przegrzaniem lub odwodnieniem a u starszych – z silnymi emocjami lub intensywnym wysiłkiem fizycznym..

Temperatura ciała w granicach 37 – 38 stopni nazywana jest stanem podgorączkowym, który wystąpić może w łagodnych infekcjach wirusowych, przy wyrzynaniu się zębów, w przewlekłych zaparciach, po szczepieniu ale także w przewlekłych zakażeniach, np. w zapaleniu zatok czy zakażeniu dróg moczowych.

Istnieją również sytuacje,w których temperatura ciała wynosi poniżej 36 stopni.,np. często w okresie rekonwalescencji po ostrych chorobach gorączkowych i po obfitych potach.

Leczenie gorączki może być mniej lub bardziej intensywne w zależności od jej wysokości, samopoczucia i wieku dziecka. Na ogół nie ma potrzeby podawania leków przeciwgorączkowych

W tzw. przeziębieniach z towarzyszącym stanem podgorączkowym, najbezpieczniejszym lekiem obniżającym gorączkę jest paracetamol (Apap, Calpol, Eferalgan, Tazamol, Panadol), który stosujemy wg. ulotki dołączonej do opakowania leku ( 10 – 15 mg/kg ). Jednorazową dawkę możemy powtarzać co 4-6 godzin.
Do 12 lat można podać maksymalnie 2g leku na dobę.

Od dwunastego roku życia, tak jak i dorosłym, stosujemy od pół do całej tabletki (500mg) na dawkę co 4-6 godzin, nie przekraczając 4g leku na dobę. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie leku w organiźmie wystąpi między 30 a 90 minutą. W razie wymiotów towarzyszących gorączce wskazane jest podanie ww. leku w postaci doodbytniczego czopka.

Innym lekiem służącym do zwalczania gorączki jest Ibuprofen (Ibum, Ibuprom, Nurofen). Oprócz działania przeciwgorączkowego i przeciwbólowego, lek ten ma również działanie przeciwzapalne. Podaje się go od 3 miesiąca życia, zgodnie z dołączoną ulotką. Jednorazową dawkę ( 5 – 10 mg/kg ) możemy powtarzać co 6 -8 godzin.Nie możemy przekroczyć dawki 40 mg/ kg ciężaru ciała na dobę i nie jest wskazane stosowanie leku dłużej niż 3 dni u dziecka bez konsultacji lekarza. Maksymalne stężenie leku w organiżmie wystąpi po 1 godzinie po podaniu zawiesiny a po 1 -2 godzinach po podaniu tabletki.

Postępowanie uzupełniające w zwalczaniu wysokiej gorączki to: częste, obfite pojenie chłodnymi płynami oraz metody fizyczne ,które dziecko niestety nie zawsze dobrze znosi, kąpiel ochładzająca (temperatura wody o 1 stopień niższa niż aktualna temperatura ciała), przecieranie ciała gąbką zmoczoną w letniej wodzie, owinięcie dziecka w mokry ręcznik, zimne okłady na czoło , pachy i pachwiny. Należy pamiętać,że zabiegi ochładzające powinny być poprzedzone podaniem paracetamolu około 30 min. przed ich wykonaniem.

 W okresie noworodkowym i wczesnego niemowlęctwa nawet ciężkie zakażenia mogą wystąpić bez gorączki! W czasie karmienia piersią możemy zastosować u gorączkującej matki paracetamol.

  GROŹNE CHOROBY U DZIECI

CHOROBY PNEMOKOKOWE

Pneumokoki przyczyniają się do rozwoju wielu niebezpiecznych chorób.

Zapalenie płuc jest najczęstszym poważnym zakażeniem wywoływanym przez pneumokoki zarówno u niemowląt i dzieci, jak i u dorosłych. Często poprzedzone jest infekcją górnych dróg oddechowych i zaczyna się atakiem dreszczy, a potem gorączką z bólem w klatce piersiowej, dusznością i kaszlem z odkrztuszaniem.

Ropniak opłucnej jest powikłaniem pneumokokowego zapalenia płuc. Objawami są: gorączka, kaszel, duszność i przyspieszenie oddechu. Leczenie to m. in. antybiotykoterapia i drenaż opłucnowy. Czasem konieczne jest leczenie operacyjne.

Zapalenie zatok przynosowych peumokokowe jest często następstwem przeziębienia. Świadczy o nim gorączka, ból głowy, ropna wydzielina spływająca do nosa i gardła oraz kaszel. Leczenie opiera się na antybiotykoterapii i lekach łagodzących objawy choroby. Powikłaniami mogą być m. in.: zapalenie ucha środkowego, obrzęk powiek, ropień oczodołu, zapalenie kości szczękowej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Ostre zapalenie ucha środkowego pneumokokowe jest również często powikłaniem nieżytu nosa i gardła. Objawy u małych dzieci to: gorączka, niepokój, płaczliwość, brak apetytu, męczenie podczas karmienia, pocieranie chorym uchem o poduszkę, czasem wymioty. Leczenie polega na antybiotykoterapii. Powikłaniami ostrego zapalenia ucha jest przewlekłe wysiękowe zapalenie ucha prowadzające do osłabienia słuchu, zapalenie wyrostka sutkowatego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych jest jednym z najcięższych zakażeń pneumokokowych. Choroba ta może rozwijać się w następstwie innej infekcji pneumokokowej np. zapalenia płuc, ucha środkowego, zatok obocznych nosa czy złamania kości podstawy czaszki.Objawami są: gorączka, ból głowy, nudności, wymioty, światłowstręt, niepokój, sztywność karku, uwypuklenie ciemiączka u niemowląt.
Do terapii włącza się antybiotyki oraz inne leki w zależności od stanu chorego. Pomimo leczenia śmiertelność jest duża i wynosi około 30 procent. Po przechorowaniu pneumokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych mogą pozostać różnorodne defekty neurologiczne: niedosłuch, niedowłady i inne objawy ubytkowe oraz skłonność do drgawek.

Bakteriemia pneumokokowa rozwija się w sytuacji, kiedy pneumokoki dostają się do krwi, najczęściej w przebiegu pneumokokowego zapalenia płuc, opon mózgowo-rdzeniowych czy zatok. Może też rozwinąć się u osoby do tej pory zdrowej w przebiegu wirusowej infekcji górnych dróg oddechowych czyli przeziębienia. Następstwem bakteriemii może być posocznica, która jest bardzo ciężkim zakażeniem uogólnionym z niewydolnością wielonarządową. Śmiertelność w posocznicy wynosi 15-20 procent, a we wstrząsie septycznym sięga 40-60 procent.

Zapalenie wsierdzia jest najczęściej powikłaniem pneumokokowego zapalenia płuc lub posocznicy pneumokokowej. Towarzyszy mu gorączka i niszczenie zastawek serca, co doprowadza do niewydolności krążenia. Leczenie obejmuje antybiotyki, leki krążeniowe i nasercowe oraz zabieg kardiochirurgiczny.

Zapobieganie chorobom pneumokokowym jest uniknięcie zakażenia pneumokokowego przez profilaktykę czynna czyli szczepienie uodporniające przeciwko pneumokokom.

Oferujemy szczepionkę Synflorix, oraz Prevenar 

ROTAWIRUSY

Rotawirusy są grupą wirusów należących do rodziny reowirusów (Reoviridae). Nazwa rota- związana jest z ich kształtem przypominającym koło (łac. rota = koło). Są znane od kilkudziesięciu lat.U dzieci wywołuje gwałtowną biegunkę i wymioty. Im mniejsze dziecko, tym gwałtowniejszy przebieg choroby.

Wirus przenosi się szczególnie szybko w większych skupiskach dzieci (żłobek, przedszkole). Wystarczy, żeby chore dziecko albo takie, które kilka dni temu było chore, nie umyło rąk po wyjściu z toalety. Wirus łatwo rozprzestrzeni się w czasie zabawy wspólnymi zabawkami. Wszyscy je przecież dotykają.

Na początku choroby dziecko zwykle ma podwyższoną temperaturę (ok. 38°C). Potem następują gwałtowne wymioty i biegunka. Dziecko traci ogromne ilości płynów i elektrolitów, staje się słabe, senne. Zapobieganie chorobom rotawirusowym jest uniknięcie zakażenia przez profilaktykę czynna czyli szczepienie przeciwko rotawirusom.

Schemat szczepień:

1 dawka -2 miesiąc życia,
2 dawka – w odstępie 6 tygodni od pierwszej,

Szczepimy do 24 tygodnia życia.

Oferujemy szczepionkę ROTARIX.

GRYPA

Grypa jest ostrą chorobą zakaźną, wywołaną przez wirus typu A, rzadziej typu B lub C. W naszym klimacie sezon epidemiczny grypy występuje w pierwszym kwartale roku, zwłaszcza na przełomie stycznia i lutego. Zakażenie szerzy się bardzo szybko drogą kropelkową (kaszel, kichanie) od chorującego człowieka, który zakaża otoczenie od 1 do 6 dni przed wystąpieniem objawów choroby i do kilku dni po ich ustąpieniu. Okres wylęgania jest bardzo krótki i wynosi od kilku do 48 godzin. Zazwyczaj pierwsze chorują dzieci szkolne, następnie małe dzieci, a na końcu dorośli.

Grypa zaczyna się nagle. Najczęściej występuje wysoka gorączka, dreszcze, bóle głowy, bóle mięśni, kaszel, przeważnie suchy i katar. Przebieg grypy u małych dzieci trochę różni się od przebiegu choroby u dorosłych. Temperatura jest na ogół wyższa, dominuje osłabienie i niepokój. Mogą występować krwawienia z nosa, łzawienie, nudności, powiększenie węzłów chłonnych szyi, objawy zapalenia uszu i krtani. U niemowląt często występuje dodatkowo biegunka, wymioty, mogą wystąpić drgawki.

Wirus grypy uszkadza nabłonek, który wyściela drogi oddechowe, wobec czego słabnie bariera ochronna i organizm może być wtórnie nadkażony bakteriami: np. gronkowcem, pneumokokiem, haeomphilus influence, a nawet innymi wirusami. Dochodzi więc do powikłań, czasem bardzo groźnych, np. zapaleń płuc, oskrzeli, zapaleń mięśnia serca, mózgu, objawów niewydolności oddechowej itd. Szczególnie podatne na ciężki przebieg grypy i powikłania są osoby z przewlekłymi chorobami, zwłaszcza układu krążenia, oddechowego (np. astmy), przewodu pokarmowego, nerek, osoby starsze i dzieci poniżej piątego roku życia. U dzieci i młodzieży od 6 miesiąca do 18 roku życia, które są leczone przewlekle kwasem acetylosalicylowym może wystąpić jako powikłanie groźna choroba – tzw. Zespół Reye’a.

Aby zapobiec grypie należy przerwać przede wszystkim proces epidemiczny, czyli natychmiast izolować chorego i przestrzegać zasad higieny osobistej przez ochronę nosa i ust (np. chusteczką przy kichaniu i kaszlu). Są to jednak metody mało skuteczne (zakażony człowiek zaraża już kilka dni przed wystąpieniem u niego objawów choroby). Najpewniejszą ochroną przed zachorowaniem na grypę są szczepienia, które możemy wykonać u dzieci od 6 miesiąca życia, nawet do 100 lat, jeśli nie ma specjalnych przeciwwskazań. Mogą się szczepić również matki karmiące.

W Polsce mamy do dyspozycji szczepionki, które zawierają fragmenty zabitego wirusa. składu fragmentów są to Przeciwciała obronne wytwarzają się w organizmie już siódmego dnia po szczepieniu, ale utrzymują się dosyć krótko, bo do dwunastu miesięcy. Z tego powodu, jak i również z faktu, że wirus grypy jest bardzo zmienny antygenowo, co roku musi być przygotowana nowa szczepionka, którą powinniśmy się zaszczepić. Najlepszy czas szczepienia to okres od września do grudnia, chociaż możemy się szczepić i w innym okresie.  Szczepionkę podaje się domięśniowo.

U małych dzieci w przednio-boczną część uda, starszym dzieciom i dorosłym w mięsień naramienny. Objawy niepożądane jakie mogą wystąpić to: ból, obrzęk, zaczerwienienie w miejscu podania szczepionki (na ogół ustępują po dwóch dniach). Objawy ogólne to: bóle głowy, mięśni, stawów, podwyższona temperatura ciała, reakcje alergiczne na składniki szczepionki. Przeciwwskazaniem do podania szczepionki są ostre choroby z gorączką lub bez oraz nadwrażliwość na jej składniki, w tym alergia na białka jaja kurzego, ale o bardzo znacznym nasileniu (w stopniu anafilaksji), a także uczulenie na neomycynę.

Od  6 do 35 miesiąc życia 0,25ml 1 lub 2 w zależności czy jest to pierwsze szczepienie w życiu Od  3 do 8 roku życia 0,5ml 1 lub 2 w zależności czy jest to pierwsze szczepienie w życiu Powyżej 9 roku życia 0,5ml.

Istnieje błędne przekonanie, że szczepienie powinno ochronić przed wszystkimi infekcjami górnych dróg oddechowych. Te tzw. „przeziębienia” są wywołane przez zupełnie inne wirusy (których jest ok. 200! ), a szczepionka chroni tylko przed wirusem grypy, który atakuje dzieci i dorosłych, zazwyczaj na przełomie stycznia i lutego.

W naszej poradni od września dostępne są szczepionka przeciwko grypie  Vaxigrip (dla dorosłych Vaxigrip junior (dla dzieci).

MENINGOKOKI

Szczepionka przeciwko meningokokom (zalecana od 2 mc-a życia). Meningokok jest bakterią wywołującą m.in. zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, mózgu, ciężkie posocznice, często o dramatycznym przebiegu. W Polsce wzrost zachorowań spowodowanych tą bakterią obserwuje się w grupie 1-4 lat i 15-19 lat. Dlatego uzasadnione jest szczepienie zwłaszcza w drugim roku życia oraz 11-12 roku życia. Zapobieganie chorobom meningokokowym jest uniknięcie zakażenia przez profilaktykę czynną czyli szczepienie przeciwko meningokokom.

Sposób podania – liczba dawek zależy od wieku, w którym rozpoczynamy szczepienie.

W pierwszym roku życia dwie dawki w odstępie co najmniej dwóch miesięcy. Dawka przypominająca (trzecia) w drugim roku życia. W przypadku rozpoczęcia szczepienia po pierwszym roku życia, wystarczy jedna dawka.

OSPA WIETRZNA

W 2010 roku w Polsce ponad 80% wszystkich zachorowań na ospę wietrzną dotyczyło dzieci do 9 roku życia. Tak więc, większość zachorowań na ospę wietrzną, dotyczy dzieci uczęszczających do żłobków, przedszkoli i szkół Szczepienie przeciwko ospie wietrznej można podawać dzieciom już od ukończenia 9. miesiąca życia. Ospa wietrzna to powszechnie występująca choroba wywoływana przez wirus Varicella-Zoster. Wirus ospy wietrznej i półpaśca jest wysoce zaraźliwy – w 90% przypadków kontaktu z osobą chorą dochodzi do przeniesienia zakażenia. Wirus przenosi się drogą powietrzną, kropelkową – w wyniku bezpośredniego kontaktu z chorą osobą lub przez kontakt z przedmiotami zakażonymi przez chorą osobę.

Istnieje realne ryzyko wystąpienia powikłań:

wtórnych, bakteryjnych zakażeń skóry i tkanki podskórnej (mogą doprowadzić do powstania szpecących blizn),

powikłań neurologicznych w tym zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i móżdżku,

Inne: zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, odwodnienie

Nawet niepowikłana ospa wietrzna jest bardzo uciążliwa zarówno dla dziecka jak i jego rodziców

Dziecku trudno jest wytłumaczyć, aby się nie drapało, rodzice muszą przygotować się na przymusowy, kilkudniowy urlop, chory maluch wymaga szczególnej opieki i pielęgnacji przez około 14 dni.

Ospa wietrzna jest bardzo groźna dla kobiety w ciąży i jej nienarodzonego dziecka, szczególnie jeśli zachorowanie nastąpi w pierwszym trymestrze ciąży, lub 5 dni przed i 2 dni po porodzie.

Cykl szczepienia składa się z dwóch dawek, które powinno się podać w odstępie co najmniej 6 tygodni.

Zapobieganie zachorowaniu na ospę wietrzną jest uniknięcie zakażenia przez profilaktykę czynną czyli wykonanie szczepienia przeciwko ospie wietrznej.

HPV (WIRUS BRODAWCZAKA LUDZKIEGO)

Szczepienie przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego ( HPV)

Szczepienie ma na celu zabezpieczenie przed chorobami wywołanymi przez wirus brodawczaka ludzkiego takich jak rak szyjki macicy, zmiany przed nowotworowe żeńskich narządów płciowych, brodawki narządów płciowych.

Na zakażenie są narażone młode osoby ( poniżej 30 roku życia). Polskie i światowe towarzystwa medyczne zalecają szczepienia dziewcząt w wieku 9-12 lat oraz dziewcząt i kobiet w wieku 13-26 lat aktywnych seksualnie. Zaleca się także szczepienia chłopców w wieku 9-15 lat.

Schemat szczepień:

1 dawka,
2 dawka – po 1 miesiącach od pierwszej,
3 dawka – po 6 miesiącach od pierwszej

MALUSZEK W DOMU JAK GO PIELĘGNOWAĆ?

dziecko

JAK WŁAŚCIWIE PIELĘGNOWAĆ PĘPEK NOWORODKA?

1  Przemywaj pępek noworodka spirytusem 70% lub octeniseptem dokładnie oczyszczając każdy zakamarek wokół kikuta i pod nim.

2  Utrzymuj pępek w suchości - nie zamocz go w kąpieli. Jeśli jednak niechcący go zachlapiesz, osusz go dokładnie i zdezynfekuj. Wietrz pępek jak najczęściej.

3  Trzymaj pieluszkę z dala od kikuta - wywiń ją lub podetnij w miejscu,gdzie jest pępek , tak żeby go nie dotykała.

JAK SOBIE RADZIĆ Z CIEMIENIUCHĄ ?

Zauważyłaś na główce maleństwa żółtawe łuski? To ciemieniucha. Jej przyczyną są przejściowe zaburzenia w pracy gruczołów łojowych,które mijają zwykle około trzeciego miesiąca życia. Łusek ciemieniuchy nie wolno zdrapywać.Żeby je usunąć ,należy je zmiękczyć ,smarując oliwką a następnie , mniej więcej po godzinie umyć główkę szamponem dla dzieci.Nawet po zniknięciu problemu obserwuj uważnie skórę na główce- uporczywie nawracająca ciemieniucha może być sygnałem alergii.

JAK ZAPOBIEGAĆ ODPARZENIOM ?

1 Często zmieniaj pieluszki

2 Stosuj dobrze skomponowaną, ubogą w kwasy dietę

3 Regularnie stosuj kremy przeciw odparzeniom, przy każdej zmianie pieluszki

PIERWSZY SPACER

Zgodnie z zaleceniami specjalistów zdrowy noworodek powinien być wynoszony na powietrze już w drugim tygodniu życia, pod warunkiem oczywiście ,że warunki atmosferyczne są sprzyjaące ( nie jest zbyt zimno,wilgotno,mgliście ) a maluch ubrany jest odpowiednio do pory roku. Jeśli maluch urodził się zimą , przyzwyczajaj go stopniowo do spacerów przez werandowanie przy otwartym oknie , chroniąc je jednak przed silnym wiatrem. Zacznij od 5 minut i codziennie wydłużaj o 5-10 minut. Pierwszy spacer powinien trwać krótko, około 10 minut.

UWAGA  KOLKA !

Powodem kolki jest niedojrzałość układu pokarmowego dziecka. Możesz pomóc maluchowi ,masując delikatnie jego brzuszek , kładąc go na brzuszku. Możesz użyć do masażu oliwki. Czasem zbawienna okazuje się być ciepła kapiel. Warto zadbać o to , by dziecku odbiło się po jedzeniu. Można też podawać dziecku ziołowe herbatki przeciwkolkowe .dostępne w każdej aptece.

MLEKO MAMY

Mleko mamy ma tę właściwość,że dopasowuje się  do potrzeb Maleństwa.Nieustannie się przeobraża,aby zaspokoić wciąż zmieniające się potrzeby dziecka.Mleko mamy jest idealnie dostosowane do delikatnego układu pokarmowego malca.

Mniejsza zawartość sodu i białka niż w mleku sztucznym sprawia,że nerki małego człowieka nie są obciążone.Ponieważ mleko kobiece posiada naturalne właściwości regulujące metabolizm,dziecko nie cierpi na zaparcia oraz biegunki.

KARMIENIE PIERSIĄ , A ALERGIA

Karmienie piersią zmniejsza ryzyko wystąpienia chorób atopowych. 

Mleko matki:

- jest hipoalergiczne- białka pokarmu kobiecego nie mają właściwości uczulających, 

- jest pokarmem odznaczającym się swoistymi właściwościami,

- jest lepiej dostosowane do możliwości trawienia i wchłaniania w przewodzie pokarmowym niemowlęcia niż mleko sztuczne.

 Produkty silnie alergizujące to:

- mleko zwierzęce,
- jaja,
- czekolada, kakao,
- owoce cytrusowe,
- orzechy,

Produkty hipoalergiczne to:

-mięso z kurczaka, indyka, królika,
-owoce:jabłka, gruszki, porzeczki, agrest,wiśnie, śliwki,
-warzywa:marchew, dynia, buraki, ziemniaki, pietruszka

Według najnowszych badań alergia pokarmowa dotyka 0,5%-1,7% niemowląt karmionych piersią i 1,9%-4,4% niemowląt karmionych sztucznie.

OGRANICZENIA W DIECIE MATKI KARMIĄCEJ

Potrawy ciężko strawne, smażone,tłuste sery,śmietana, kremy, produkty wzdymające fasola, groch, kapusta, cebula, ostre przyprawy, pieprz, ostra papryka, musztarda, chrzan, czosnek, produkty konserwowane, potrawy z puszek, koncentraty, produkty sztucznie barwione, mocna kawa i herbata, napoje alkoholowe.

Mama będąc już w ciąży może zadbać o nabycie i poszerzenie swojej wiedzy na temat ciąży, porodu i połogu. A także pielęgnacji maleństwa - przychodząc do swojej położnej poz na edukację przedporodową , która rozpoczyna się od 21 tygodnia ciąży i trwa do momentu porodu.

  Jak zapisać się na wizytę:

Telefonicznie (tel. 25 644 74 00), osobiście w rejestracji przychodni
lub poprzez formularz zgłoszeniowy.

Jak przygotować się do wizyty w Poradni:

Na wizytę w Poradni należy przynieść wyniki dotychczas wykonanych badań,
karty informacyjne z ewentualnych pobytów w szpitalu
oraz informacje o zażywanych lekach wraz z ich dawkami.
Proszę pamiętać również o zabraniu ze sobą dokumentu z nr PESEL,
który jest potrzebny do weryfikacji ubezpieczenia w systemie e-WUŚ
niezbędnego do wystawienia refundowanych recept.

Odwołanie lub zmiana terminu wizyty:

Jeżeli nie będą Państwo mogli przyjść na umówioną wizytę,
uprzejmie prosimy o skontaktowanie się z nami w celu odwołania lub zmiany terminu wizyty.
Pozwoli to lepiej zorganizować pracę w Poradni i skrócić czas oczekiwania innych pacjentów
na przyjęcie przez lekarza, a Państwu pomoże uzyskać możliwie najszybszy, nowy termin wizyty.

Wizytę można przełożyć lub odwołać: 

Telefonicznie, dzwoniąc do rejestracji: tel. 25 644 74 00

lub wypełniając formularz kontaktowy

do góry